Nephuilend sta ik boven aan de trap. Enig acteerwerk in mijn relatie is me niet vreemd. Manlief komt lachend de trap op. Ik (luid snikkend): “Hij - is - nu -  echt – ó-vér-lée-hée-den!”.
Een paar dagen eerder haal ik hem uit mijn pyjamamand. Eigenlijk had die al in de mand ernaast moeten liggen: de prullenmand, maar ik kan er maar moeilijk afstand van doen.

Na de vorige wasbeurt telde mijn man de gaten. Het waren er 42 in allerlei maten, van kleine doorkijkgaatjes tot centimeters grote extra armsgaten. Manlief grapte dat ik ‘m makkelijk nog een paar jaar aankon. Dus legde hij ‘m voorzichtig, kwetsbaar als ie was geworden, weer gewassen in mijn pyjamamand.

Herinneringen weggooien?

U kent het wel, van die kledingstukken die je nooit weg wilt doen, want dan lijkt het alsof je je herinneringen weggooit. Bijvoorbeeld, dat allang niet-modieuze jasje meer. Net iets te krap, maar lékker dat-ie zit! Je had ‘m ooit gekocht tijdens dat heerlijke familieweekend aan zee toen het weer omsloeg, maar waar het binnen o, zo gezellig was met elkaar. Of je trui die je decennia geleden hebt gebreid en die oma’s vroeger zouden verstellen met stukken op de ellenbogen. Peentjeszwetend ploeteren op het patroon was het, maar je trui kwam af!
Zulke herinneringen wonen in mijn pyjama! Vakanties lang vergezelde die me als ik bibberend in mijn donsdikke slaapzak lag. In de winter lekker vroeg naar bed en dan m’n zachtste pyjama aan: dat was deze met die rozerode vlinders.

Met m’n laatste faketraan komt ineens ook een ludiek idee naar boven! Ik ga van de pyjamabroekspijpen herbruikbare groentezakjes maken! Zo krijgt m’n pyjama een tweede leven en maken we samen weer mooie memories.


KNIJ Inspiratiemails

Wil je onze inspiratiemails met nieuwtjes en tips ontvangen?
Schrijf je dan in en geef je voorkeur aan:

Inschrijven Inspiratiemails

Blogs