Een KNIJmaatje attendeerde me op een Jinek-uitzending. Hier werd door een econoom uitgelegd dat een gemiddelde hap eten 30.000 km heeft afgelegd voordat het op je bord ligt. De verste afstand die we op aarde kunnen reizen is rond de 20.000 km. Daarna ben je weer op de terugreis.

Kaap Hoorn, het verste puntje van Zuid-Amerika vlakbij Antarctica, is rond de 14.000 km. Daar heb ik ooit in mijn wilde jaren rondgetrokken.
Het gaat mijn bevattingsvermogen te boven dat een gemiddelde hap eten dus minimaal heen én weer naar Kaap Hoorn is geweest.

En dan wordt uitgelegd, dat er veel in Nederland wordt geproduceerd voor de export. Dat het vervolgens in het buitenland wordt verwerkt, en dan weer naar Nederland komt.
Ik denk aan het voorbeeld van varkens die naar Italië worden vervoerd en weer als roze hamlapjes terugkomen. Daarmee kan ik het een beetje bevatten, maar die 30.000 km red ik nog steeds niet.

Er wordt door de econoom uitgelegd hoe er vanwege de huidige heftige situatie een rijke voedingsbodem ontstaat voor mooie initiatieven waarbij dit transportsysteem doorbroken kan worden.

Voedselleveranciers die normaal aan horecabedrijven leveren kunnen hun voedsel nu niet kwijt. En uit nood ontstaat creativiteit. Zij bundelen efficiënt hun krachten om voedsel rechtstreeks regionaal bij winkels en of consumenten te leveren. Een win win situatie voor alle partijen. De boer krijgt een eerlijke prijs voor zijn werk, dit systeem is veel minder kwetsbaar doordat er minder schakels tussenzitten. Hierdoor worden ook veel overbodige transportkilometers bespaard.

Door deze heftige omstandigheden is volgens de econoom de tijd rijp om deze positieve ontwikkelingen te kunnen doorzetten. Een mooi lichtpuntje wat zeer welkom is in deze tijden.


KNIJ Inspiratiemails

Wil je onze inspiratiemails met nieuwtjes en tips ontvangen?
Schrijf je dan nu in:

Inschrijven Inspiratiemails

Blogs